Sinds het Neolithicum selecteert de mens zorgvuldig de beste vruchten – de vlezigste, de zoetste – om vervolgens hun zaden te telen. Vanaf het begin van de landbouw hebben we altijd geprobeerd de eigenschappen van planten die voor ons gunstig waren te veranderen. Deze eeuwenoude domesticatie werd beter begrijpelijk nadat Mendel in de 19e eeuw zijn experimenten met erwten publiceerde. Vanaf deze genetische ontdekkingen begon men met een striktere aanpak te experimenteren, en dat heeft uiteraard een grote impact gehad op de hop die wordt gebruikt voor het brouwen van bier.
Hoewel hop in het wild langs rivieroevers voorkomt, wordt het al eeuwenlang geteeld als conserveermiddel voor het “gerstenat”. De kunstmatige selectie is erop gericht geweest om kegels te verkrijgen met een hogere concentratie aan zuren – verantwoordelijk voor de bitterheid – en essentiële oliën – die zorgen voor het aroma; en uiteraard ook om ervoor te zorgen dat elke plant een hogere kegeloogst oplevert. Maar daar stopt het niet. Het gaat niet alleen om kwantiteit. Ook de kwalitatieve variabele is onderworpen aan genetische engineering.
De bedrijven achter de hophandel proberen nieuwe variëteiten te creëren die nieuwe aroma’s en smaken bieden om ze te kunnen patenteren. Niet voor niets bestaan er meer dan 250 verschillende essentiële oliën. Deze steeds exotischer wordende hopsoorten zijn onweerstaanbaar voor craftbrouwers. Afhankelijk van de verschillende nuances van elke hop worden de diverse variëteiten ingedeeld in vier families:
- Hop uit de oude wereld: kruidige tonen.
- Edele hopsoorten: bloemige en kruidige toetsen.
- Amerikaanse hop: citrus- en harsachtige tonen.
- Nieuwewereldhop: fruitige en tropische tonen.
We mogen echter een ander van de grote doelstellingen van genetische engineering en kruising van soorten niet vergeten: dat de plant beter bestand is tegen vijandigere omstandigheden. We hebben het erover dat hop de voorkeur geeft aan een vochtig en koel klimaat, maar dat bepaalde regio’s deze kenmerken niet bieden. Daarom wordt er voortdurend geëxperimenteerd met welke hopvariëteiten zich het best aanpassen aan warme omgevingen met weinig neerslag. Zo wordt in Spanje vooral de variëteit Nugget geteeld, die beter bestand is tegen het klimaat op het Iberisch schiereiland, al wordt er geëxperimenteerd met Eureka, Apollo en Bravo om deze in de toekomst te gaan aanplanten.
Hop is het groene goud, en grote bedrijven zoeken via kruisingen naar nieuwe variëteiten om er nog meer rendement uit te halen. Uiteindelijk willen we allemaal bieren die aromatischer, smaakvoller en verrassender zijn.
