Het zal bij deze mededispensers zijn dat we de typische methodologie van het BJCP (Beer Judge Certification Program) voor het categoriseren en beoordelen van mede in wedstrijden terugvinden, zowel commercieel als huisgemaakt. Hoewel die weinig verschilt van een bierproeverij, zijn er enkele opmerkelijke verschillen die het vermelden waard zijn.
Allereerst moet je de stijl van het monster bepalen. Volgens de gids zijn er vier categorieën:
M1: traditionele mede, die op haar beurt kan worden onderverdeeld in droog, halfzoet of zoet.
M2: mede met fruit (melomel), die verder wordt onderverdeeld afhankelijk van het fruit. Hier vinden we verschillende benamingen zoals cyser (mede met appel), pyment (mede met druif), berrymel (mede met bessen), enzovoort.
M3: mede met specerijen, kruiden en andere plantaardige ingrediënten.
M4: speciale medes. Deze categorie is een vergaarbak omdat hij alle stijlen omvat die niet in de andere passen. Hier vinden we mede met gerstemout (braggot), medes die historische stijlen willen nabootsen en ook experimentele varianten. Hij kan zelfs session-medes omvatten, die met een alcoholpercentage lager dan 7,5%, naast referenties met wilde gisting, om maar enkele voorbeelden te noemen.
Zodra we duidelijk hebben in welke categorie en stijl we gaan beoordelen, moeten we enkele indicatoren invullen die de producent op het wedstrijdetiket moet vermelden, zoals het type honing, het koolzuurniveau, de zoetheid, het alcoholgehalte en andere ingrediënten. Daarna is de lijst met gebreken vrijwel identiek aan die welke wordt gebruikt bij bierproeverijen.
Een verschil met bier is de manier waarop het uiterlijk wordt beoordeeld. Volgens de gids scoren helderdere medes hoger dan troebele medes. Dit onderdeel weegt echter weinig in de totaalscore. Vervolgens worden zowel in de neus als in de mond verschillende aspecten naar intensiteit beoordeeld: honing, zoetheid, zuurte, tannines, alcohol, carbonatatie, complexiteit en body.
Na de proeverij wordt aan elk van deze items een waarde toegekend en wordt een score tussen 0 en 50 verkregen, net zoals bij bier. Uiteraard is het mogelijk en aan te raden om opmerkingen toe te voegen om de analyse kwalitatief te verrijken en de producent meer informatie te geven. Het is zelfs nuttig om uit te leggen hoe de gebreken van de mede kunnen worden gecorrigeerd.
Zoals je ziet is de BJCP-methodologie voor het beoordelen van mede een vrij praktische standaard. Het is een hulpmiddel dat wereldwijd goed wordt aanvaard en waarmee je bijna elke referentie kunt analyseren. Naarmate de wedstrijden groeien, zal het echter nodig zijn de kenmerken van stijlen en substijlen steeds verder te verfijnen, zoals bij bier het geval is.
